گزارش بازدید از شرکت پالایش نفت و پتروشیمی تبریز

بسمه تعالی

 گزارش بازدید از شرکت پالایش نفت و پتروشیمی تبریز

در روز پنجشنبه مورخ ۱۰ مهرماه ۱۳۹۳ بازدیدی ازشرکت های پالایش نفت و پتروشیمی تبریز از طرف جمعی از خبرنگاران، مدیران سازمان بورس و کارشناسان بازار سرمایه صورت گرفت که این بازدید از طرف سهامدار عمده یعنی شرکت نفت و گاز پارسیان ترتیب داده شده بود. در این بازدید یک روزه در کنار آشنایی با روند تولید در هر یک از دو شرکت نامبرده، نشست خبری با مدیران عامل پالایشگاه و پتروشیمی تبریز و نمایندگان نفت و گاز پارسیان نیز صورت گرفت که در ادامه به صورت جامعی به آن پرداخته می شود.

 

بخش اول : پالایشگاه تبریز

معرفی شرکت

شرکت پالایش تبریز به عنوان شرکت فرعی شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران در ۲۵/۰۷/۱۳۷۷ تحت شماره ۱۴۴۵۲۴ در اداره کل ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی تهران به ثبت رسید، تغییر ساختار سازمانی این مجتمع پالایشی در قالب شرکتی در سال ۱۳۷۷ ، تبدیل از سهامی خاص به سهامی عام  در سال ۱۳۸۷ و پذیرش در سازمان بورس اوراق بهادار تهران در سال ۱۳۸۹ صورت پذیرفت.فعالیت اصلی شرکت احداث ، راه اندازی و بهره برداری از کارخانجات صنعتی به منظور تولید، بازاریابی ، فروش و صدور انواع مختلف محصولات نفتی، شیمیایی، دریافت، معاوضه و خرید خوراک پالایشگاه ( نفت خام ، مایعات گازی ، گاز طبیعی و محصولات جانبی پتروشیمی ) از شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی گاز ایران ، انجام عملیات پالایش و فرآوری نفت خام و سایر هیدروکربورها ، ساختن فرآورده های نفتی از قبیل نفت سفید ، نفت گاز به نفت کوره و سایر مشتقات و فرآورده های جنبی است. ظرفیت اسمی تقطیر نفت خام در زمان تاسیس یعنی بهمن ماه ۱۳۵۶، ۸۰ هزار بشکه در روز بوده است که طبق آخرین برنامه بهره برداری اخذ شده از وزارت صنایع و معادن اجازه تولید ۱۱۰ هزار بشکه در روز به شرکت داده شده است که این رقم معادل تامین ۷ درصد از توان تصفیه نفت خام کل کشور می باشد،  در واقع این پالایشگاه تامین بخشی از سوخت مایع مورد نیاز شمال غرب کشور (استان های آذربایجان شرقی ، آذربایجان غربی ، زنجان و کردستان ) و نیروگاه حرارتی تبریز را بر عهده دارد.

محصولات تولیدی و مواد اولیه شرکت

مهمترین محصولات تولیدی این پالایشگاه نفت گاز، بنزین موتور، نفت کوره سنگین، قیر، نفت سفید و … هستند که در نمودار دایره ای صفحه بعد جزئیات آن به صورت کامل قابل مشاهده می باشد .

در مورد مواد اولیه شرکت نیز مهمترین ماده مصرفی نفت خام است که از میادین نفتی جنوب کشور (حوزه سرخون و…  ) توسط خط لوله ای به قطر ۱۶ اینچ و طول ۱۶۶۵۰ کیلومتر تامین می شود ، گاز طبیعی مورد نیاز پالایشگاه بطور متوسط به میزان ۴۰ هزار تومان متر مکعب در ساعت از شبکه گاز رسانی کشور تامین می گردد ، آب شیرین مصرفی و مورد نیاز پالایشگاه نیز بطور متوسط به میزان ۲۵۰ متر مکعب در ساعت از شبکه آبرسانی استان تامین میشود .

 shabrizz930714

واحدهای پالایشی شرکت پالایش نفت تبریز در جریان فرآیند تولید

این پالایشگاه دارای ۱۶ واحد پالایش جهت انجام فرآیند تصفیه نفت خام و تبدیل آن به فرآورده های نفتی و ۸ واحد سرویس های جانبی برای پشتیبانی از فرآیند تولید می باشد. این واحدهای پالایشی شامل واحد تقطیر ، با ظرفیت ۱۱۰۰۰۰ بشکه در روز ، بنزین سازی قدیم ۱۱ هزار بشکه در روز ، کاهش گرانروی با ظرفیت ۱۶۵۰۰ بشکه ، گوگرد زدائی از نفت و گاز با ظرفیت ۱۳۵۰۰ بشکه ، تولیدگاز مایع با ظرفیت ۶ هزار بشکه ، آیزوماکس با ظرفیت ۱۸ هزار بشکه ، هیدروژن سازی با ظرفیت ۳۴ میلیون فوت مکعب در ساعت ، گوگرد سازی با ظرفیت ۸۱ تن ، قیرویژه با ظرفیت ۵ هزار بشکه، بنزین سازی جدید با ظرفیت ۲۰ هزار بشکه ، استخراج از بنزین با ظرفیت ۷۵۰ بشکه ، تصفیه گاز مایع (سولفورکس گاز مایع) با ظرفیت ۴۵۰۰ بشکه در روز و تصفیه نفتای سبک ( سولفورکس نفتای سبک ) با ظرفیت ۶ هزار بشکه در روز می باشند.

به سبب اهمیت واحد تقطیر توضیحاتی در مورد آن و سایر واحدهای دیگر به اختصار ارائه می شود ، این واحد از دو قسمت تقطیر در فشار جو و تقطیر در خلاء تشکیل شده است که در این واحد، نفت خام به صورت برش های متفاوت از هم جدا می شوند. در تقطیر تحت فشار جو که نفت خام در کوره تا حدود ۳۵۴ درجه سانتی گراد گرم می شود(با دمای ۲۵۰ درجه وارد کوره می شود ) و سپس وارد این برج می شود فرآورده های مختلفی تولید می شوند که تولید آنها بسته به نقطه جوش این محصولات دارد ، گازهای سبک ، گاز مایع ، نفتای سبک و سنگین ، حلال AW402 ، نفت سفید ، نفت گاز سبک از جمله محصولات آن هستند. در این قسمت درصد تولید محصولات از نفت خام در محدوده ۵۰ درصد است ، ته مانده برج تقطیر در فشار جو بعد از افزایش دما تا حدود ۳۹۰ درجه سانتیگراد به برج تقطیر در خلاء ارسال می شود .

محصولات این مرحله نفت گاز سنگین ، خوراک واحد آیزوماکس ، برش روغنی ۱ ( LDY ) ، برش روغنی ۲ ( LDL ) ، سلاپس واکس و … می باشند ، بخشی از محصول ته مانده برج تقطیر در خلاء به عنوان خوراک واحد قیر سازی و تولید نفت کوره به واحد گرانروی انتقال می یابد

در دستگاه گوگرد زدایی از نفتای سنگین و دستگاه تبدیل کاتالیستی، افزایش درجه آرام سوزی ( عدداکتان ) بنزین خام به منظور تولید بنزین موتور انجام می شود، نفتای تصفیه شده از دستگاه گوگردزدایی از نفتا با هیدروژن مخلوط شده و تحت دما و فشار معین در چهار راکتور در مجاورت کاتالیز در پلاتین به ترکیباتی با درجه آرام سوزی بالا تبدیل می شود .

در واحدگوگردزدایی از نفت گاز، مواد گوگردی نفت و گاز در راکتور با گاز هیدروژن تحت فشار و درجه حرارت معین و در حضور کاتلیست به سولفید هیدروژن تبدیل شده و طی فرآیندی از نفت گاز جدا می شود .

در واحد کاهش گرانروی، کاهش و سیکوزیته محصول ته مانده برج تقطیر در خلاء به منظور تولید فرآورده نفت کوره انجام می شود .

در واحد آیزوماکس، تبدیل برش آیزوفید به فرآورده های مفیدی نظیر نفتا ، نفت سفید و نفت گاز سبک انجام می شود و در و واحد تهیه هیدروژن، تامین هیدروژن واحد آیزوماکس و سایر واحد های مصرف کننده هیدروژن در صورت نیاز انجام می شود .

در واحد تصفیه گاز ترش با آمین و واحد تصفیه آبهای ترش، گاز های حاصل از واحد های گوگردزدایی از نفتا ، کاهش گرانروی ، گوگردزدایی نفت و گاز و آیزوماکس که حاوی گازهای اسیدی سولفید هیدروژن است مورد تصفیه قرار می گیرد. وظیفه واحد تصفیه آب ترش نیز جدا نمودن آمونیاک و سولفید هیدروژن محلول در آبهای فرآیندی است

واحد بنزین سازی جدید به منظور افزایش درجه آرام سوزی بنزین تولیدی و بالا بردن اکتان بنزین ایجاد شده است . این واحد با توجه به پایین بودن ظرفیت تولید واحد بنزین سازی قدیم و لزوم ارتقا کیفیت بنزین تولیدی در این شرکت احداث شده است .

در واحد استخراج بنزین نیز کار مهم استخراج بنزن موجود در بنزین جهت انطباق با مشخصات بنزین یورو ۴ انجام می شود و بنزن تولیدی با خلوص بالا به عنوان خوراک به شرکت های پتروشیمی قابل عرضه می باشد .

پروژه ها و طرح های در دست اجرای شرکت پالایش نفت تبریز

۱-  تولید قیر های گوگردی و پلیمری که به اتمام رسیده و با ظرفیت تولید ۵ هزار بشکه درروز  در مدار تولید قرار گرفته است .

۲-  طرح بازیافت گازهای ارسالی به سیستم مشعل به منظور کاهش اتلاف انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای .

۳-  طرح گرانول سازی گوگرد، به منظور تولید گوگرد به صورت گرانول جهت ایجاد امکان صادرات و افزایش ارزش محصول و حذف آثارمخرب زیست محیطی پخش ذرات گوگرد در هوا .

۴-  طرح تولید روغن های روانساز با هدف تولید روغن های موتور متنوع ، تولید روغن های صنعتی و امکان تولید فرآورده های ویژه روغنی .

طرح های میان مدت

۱-  طرح تصفیه نفت و گاز با هدف تولید نفت گاز با استاندارد یورو ۴ .

۲-  طرح گوگرد سازی جدید با هدف تولید ۱۰۰ تن گوگرد در روز .

۳-  بازیافت گازهای انتهایی واحد گوگرد با هدف افزایش راندمان واحد گوگرد سازی و کاهش انتشار گوگرد و آلاینده های زیست محیطی.

طرح های بلند مدت

۱-  طرح احداث مجتمع روغن سازی با هدف تولید ۵ نوع روغن پایه گروه ۲ و ۳ .

۲-  طرح بهینه سازی شرکت پالایش نفت تبریز با هدف ارتقا کیفیت و کمیت محصولات ، افزایش میزان تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر ، تولید محصولات با استاندارد های روز دنیا ( یورو ۴ و ۵ ) و افزایش بهره وری واحد های عملیاتی .

در راستای این طرح جامع ارتقا کیفی و کمی فرآورده های پالایش تبریز ذکر این نکته لازم است که این طرح به منظور کاهش تولید فرآورده های سنگین و اصلاح الگوی فراورشی فعلی با رویکرد تولید اقتصادی میزان فرآورش نفت خام از ۱۱۰ هزار بشکه به ۱۶۵ هزار بشکه در روز یعنی ۵۰ درصد افزایش ظرفیت و با سرمایه گذاری ۹۰۰ میلیون دلاری انجام خواهد شد که مدت زمان اجرایی این طرح ۴ سال پیش بینی میگردد .

مهمترین صحبتهای مدیر عامل پالایشگاه نفت تبریز

-       شروع به کلنگ زنی بزرگترین مجتمع زیست محیطی نفت گاز ، این پروژه جمعا به رقم ۱۷۵ میلیون دلار سرمایه گذاری احتیاج دارد که برآورد می شود این پروژه ۳۰ ماهه انجام می شود و IRR پروژه نیز ۱۶ درصد ارزیابی شده است.  واحد تصفیه نفت گاز ظرفیت ۳۰ هزار بشکه در روز را دارا است که این پروژه در مرحله ارزیابی فنی می باشد.

-       پروژه طرح جامع پالایشگاه که با پروژه افزایش ظرفیت و بهینه سازی متفاوت است شامل افزایش ظرفیت ۵۵ هزار بشکه ای به ظرفیت فعلی ۱۱۰ هزار بشکه ای است که محصولات تولیدی نیر متناسب با نفت خام دریافتی افزایش می یابد گفتنی است کل محصولات تولیدی بر اساس استاندارد یورو ۵ تولید خواهند شد و همانطور که گفته شده میزان سرمایه گذاری اولیه در این پروژه ۹۰۰ میلیون دلار است .

-       طرح روغن سازی پالایشگاه که منجر به آن می شود که شرکت از تمامی سورس های خارجی نیز بی نیاز شود بگونه ای که تمامی روغن های پایه نیز توسط خود شرکت تولید خواهند شد به ۶۰۰ میلیون دلار سرمایه اولیه نیاز دارد و  IRR پروژه بسته به اینکه سرمایه گذاری نقدی باشد و یا از طریق اخد وام بین ۲۰ تا ۳۱ درصد متغیر خواهد بود .

-       دلیل اصلی توقف نمادهای بورسی پالایشگاهی، نا مشخص بودن یا قطعی نبودن نرخ فرآورده های پالایشگاهی بوده است که بواسطه جلسات مختلفی که در پالایش و پخش برگزار شده است، ظرف ۲۰ روز آینده نرخ فرآورده ها اعلام می شوند و پس از آن صورت های مالی جدید اعلام خواهند شد . از ابتدای سال جاری شرکت ملی نفت فقط یک یا دو بار بصورت موقت ماهیانه نرخ محصولات و فرآورده ها را به پالایشگاه ها اعلام نموده است که به علت موقت بودن آن نمی توان آن را قطعی دانست، پیش بینی می شود نرخ ها به گونه ای باشند که پالایشگاه ها متضرر نشوند و حداقل سود سال گذشته آنها محقق شود.

-       در حالی امکان افزایش تخفیف خرید نفت خام تا ۹۰ درصد FOB خلیج فارس وجود دارد که پالایشگاه های مذبور امکان اجرای طرح های توسعه و بهینه سازی درنظر گرفته شده برای آنها را داشته باشند ، این ۵ درصد افزایش در اختیار وزارت نفت و دولت است و پالایشگاه ها فعلا مبنای کار را همان ۵ درصد تخفیف قبلی قرار می دهند .

-       در راستای کیفی سازی، عدد اکتان بر مبنای استانداردهای تعیین شده توسط NIOC و بر مبنای آیتم های مختلف برای پالایش تبریز عدد ۹۱ است که در حال حاضر توان تولید ۸۰۰ تا ۱ میلیون لیتر در روز که جوابگوی نیاز کلانشهر تبریز باشد( با عدد اکتان یاد شده) برای پالایشگاه تبریز وجود دارد .

بخش دوم : پتروشیمی تبریز

معرفی شرکت

اجرای طرح مجتمع پتروشیمی تبریز در قانون  بودجه سال ۱۳۶۶ کل کشور تصویب شد و کلیات طرح در بهمن ماه ۱۳۶۷ به تایید هیئت مدیره شرکت ملی صنایع پتروشیمی رسید و فعالیت های طراحی و مهندسی در نیمه دوم سال ۱۳۶۸ و عملیات نصب در سال ۱۳۷۱آغاز گردیدند . صرفه جویی ارزی ، ایجاد اشتغال در منطقه شمال غرب ، تولید محصولات پلیمری نهایی و … منجر به آن شد تا این نیاز احساس سود که مجتمع پتروشیمی تبریز در زمینی به مساحت ۳۹۱ هکتار و ارتفاع ۱۳۶۲ متری از سطح دریا در جنوب غربی شهر تبریز و در غرب پالایشگاه  تبریز احداث شود .

واحدهای تولیدی مجتمع

ردیف نام واحد ظرفیت ( هزار تن در سال )
۱ الفین ۱۳۶
۲ پلی اتیلن سبک خطی / سنگین ۱۰۰
۳ پلی استایرن مقاوم – ۱ ۹۴
۴ پلی استایرن معمولی ۲۵
۵ پلی استایرن انبساطی ۱۵
۶ استایرن مونومر ۹۵
۷ اتیل بنزن ۱۰۱
۸ بوتن – ۱ ۷
۹ پنتان ۲٫۴
۱۰ بوتادین ۱ و ۳ ۱۷
۱۱ بنزن ۵۶
۱۲ ABS ۳۵
۱۳ پلی استایرن مقاوم –۲ ۵۴
۱۴ هیدروژناسیون c4 و c5 ۳۴

گفتنی است کل اعتبارات تخصیص یافته برای پتروشیمی تبریز از ابتدا ۵۴۱۰ میلیارد ریال بوده است، واحد الفیندر این شرکت پتروشیمی به عنوان واحد مادر است که تامین کننده خوراک دیگر مجتمع ها نیز می باشد، برای نمونه پروپیلن در این واحد به مجتمع مجاور داده می شود تا به پلی پروپلین تبدیل شود .

سپس انواع پلی اتیلن های سبک خطی در واحد پلی اتیلن ساخته می شود که ظرفیت آن ۱۰۰ هزار تن در سال در سال می باشد. واحد افین در دی ماه ۱۳۷۵ راه اندازی شده است و آخرین واحد های تولیدی فاز اصلی در فروردین ۱۳۷۷، واحدهای اولین فاز توسعه ( ABS و بوتادین ) که برای مقاوم سازی بدنه یخچال و … کاربرد دارد در تیر ماه ۱۳۸۲ ، واحد پنتان در سال ۱۳۸۴ ، واحد پلی استایرن مقاوم در بهمن ماه ۱۳۸۹ و واحد هیدروژناسیون برش  ۴ و ۵ کربنه در اردیبهشت ۱۳۹۲ نصب و راه اندازی شده اند. تمامی واحدهای مجتمع تحت لیسانس کشورهای معتبر در این حوزه از جمله انگلستان ، فرانسه ، اتریش ، آمریکا و کره جنوبی هستند .

در کنار این واحد های تولیدی ، واحدهای جانبی نیز وجود دارند که در جدول زیر قابل مشاهد می باشند .

ردیف نام واحد ظرفیت
۱ بخار Ton/hr 255
۲ برق Mw 70 برق اصلیMw 10 برق اضطراری
۳ تصفیه آب M3/hr  ۱۲۰۰
۴ تصفیه پساب M3/hr 200
۵ زباله سوز Kg/hr 2000 ضایعات لجنیKg/hr 50 ضایعات جامد
۶ نیتروژن Nm3/hr 6600
۷ هوا Nm3/hr 16000
۸ گاز طبیعی Nm3/hr40000

محصولات اصلی شرکت که در واقع به شکل جامد و پلیمری هستند برای لوازم خانگی ، لوازم ورزشی، یخچال سازی ، ظروف یکبار مصرف ، لوازم صوتی و برقی ، حلال های صنعتی و … استفاده می شود که در کیسه های پلاستیکی ۲۵ کیلو گرمی ، کیسه های بزرگ و کارتن های یک تنی بسته بندی می شوند و در انبار سر پوشیده محصولات جامد به مساحت ۳۳۰۰۰ متر مربع نگهداری می شوند ، در واقع محصولات میانی پتروشیمی تبریز ۷۰۰ هزار تن و محصولات نهایی ۳۴۰ هزار تن می باشند .

شرکت پتروشیمی تبریز در فاصله سال های ۸۳ تا ۱۳۸۸ توانسته است تولید بیش از ظرفیت اسمی را نیز تجربه نماید و طی سال های اخیر بویژه در فاصله سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳ به علت وجود برخی تعمیرات، تولید پایین تر از ظرفیت اسمی را داشته است که در حدود ۱۰ روز پیش عملیات اورهال شرکت که تقریبا دو ماه به طول انجامیده بود به پایان رسیده است . مهمترین مزیت پتروشیمی تبریز دسترسی به مواد اولیه با هزینه انتقال کم است که آن را از پالایشگاه تبریز دریافت می کند .

مهمترین ماده اولیه شرکت نفتای سبک است که ۸۵ درصد آن توسط پالایش تبریز تهیه می شود . البته قسمتی از خوراک شرکت نیز توسط خط لوله و تانکر از پالایشگاه تهران و جنوب کشور تامین می شود ، جدول صفحه بعد میزان نیاز شرکت به مواد اولیه و مقدار مصرف سالیانه هر یک را مشخص می کند :

ردیف نام ماده مقدار مصرف ( تن )
۱ نفتای سبک ۲۴۵۰۰۰
۲ نفتای سنگین ۴۲۵۰۰
۳ گاز مایع ۵۴۰۰۰
۴ اکریلونیتریل ۸۰۰۰
۵ روغن معدنی ۴۶۳۹
۶ لاستیک پلی بوتادین ۸۷۷۸
۷ آلفا میتل استایرن ۱۱۰۰
۸ استایرن منومر ۴۱۳۵۲
۹ بنزن ۲۴۰۹۲

در حال حاضر مالکیت ۴۸٫۵ درصدی پتروشیمی تبریز در اختیار پالایش نفت تبریز است و ۱۷٫۸ درصد آن متعلق به شرکت سرمایه گذاری و مدیر سهام امید می باشد ، مابقی آن متعلق به سازمان تامین اجتماعی و شرکت سرمایه گذاری استانی ( سهام عدالت ) است .

مهمترین صحبت های بیان شده از زبان مدیر عامل پتروشیمی تبریز  و نماینده نفت و گاز پارسیان

-       به علت کیفیت بالای محصولات تولیدی شرکت و داشتن لایسنس های بالای واحدهای مجتمع حداقل ۴۰ کشور دنیا خواستار خرید محصولات از این پتروشیمی هستند که از بین آنها می توان به کشورهای ارمنستان ، استرالیا ، آذربایجان ، چین و … اشاره داشت ، صادرات ارزی شرکت در سال ۱۳۹۲ رقمی بالغ بر ۲۶۸۶۴۰۰۰ میلیون ریال بوده است ، گفتنی است فروش شرکت از ۱۷۳۰۸۱ میلیون ریال در سال ۱۳۷۶ به ۱۳۰۰۰۰۰۰ میلیارد ریال در سال ۱۳۹۲ افزایش یافته است .

-       برنامه فروش شرکت یک سال است توسط خود پتروشیمی تبریز انجام می شود که قبلا شرکت پتروشیمی بازرگانی پتروشیمی این مهم را انجام می داد.

-       کاهش تولید در سال ۹۲ و اعلام عدد ۶۴۳۳۴۸ تن برای تولید سال گذشته به علت کمبود خوراک های اصلی واحد الفین و داشتن مشکل در این زمینه بوده است . سود خالص شرکت در سال گذشته در حدود ۷۲۴ میلیارد ریال بوده است و این در حالی است که شرکت پیش از خصوصی شدن زیانده بوده است ، بر این اساس و با توجه به سود سال گذشته ۱۳۰ میلیارد تومان از زیان شرکت باقی مانده است که پیش بینی می شود علاوه بر آنکه این رقم در سال جاری به رقم صفر تقلیل یابد ، ۱۴۹ میلیارد تومان نیز سود خالص برای شرکت ایجاد شود ، از این رو مقدمات لازم برای ورود هرچه سریعتر شرکت پتروشیمی تبریز به بازار سرمایه در حال انجام است .

-       داخلی سازی مواد شیمیایی اقلام عمومی و قطعات یدکی وارداتی به ارزش ۲۱ میلیون دلار و مدیریت انرژی ازجمله اهداف مهم شرکت می باشد . راه اندازی رسمی واحدهیدروژناسیون c4/c5 برای تامین خوراک مجتمع ، کمک به راه اندازی و نصب طرح های صنعت پتروشیمی کشور با اعزام مامورین ، اخذ تاییدیه عدم آلایندگی برای سال ۱۳۹۱ از سازمان محیط زیست آذربایجان شرقی از جمله دستاوردهای شرکت پتروشیمی تبریز است .

-       افزایش ظرفیت تولید به بیشاز ۵٫۲ برابر ظرفیت فعلی در یک افق ۵ ساله از مهمترین اهداف توسعه ای پتروشیمی تبریز می باشد ، بر این اساس احداث خط لوله اتیلن غرب از میاندوآب به تبریز به طول تقریبی ۱۸۰ کیلیومتر از جمله مهمترین طرح توسعه های شرکت می باشد که تا پایان مهر ماه پیمانکار آن تعیین خواهد شد ، مدت زمان اجرای طرح نیز ۲۴ ماه است که احتمالا ظرف ۲۰ ماه به انجام می رسد .

-       طرح افزایش ظرفیت واحد اتیل بنزن و استایرن مونومر به بیش از ۳ برابر ظرفیت فعلی جهت تولید استایرن مورد نیاز ، ۲ برابر کردن ظرفیت واحد ABS ، طرح افزایش ظرفیت واحد پنتان و احداث واحد جدید PBR/SBR/SBS به ظرفیت ۳۰ هزار تن در سال  از دیگر اهداف مهم در راستای افق مذکور هستند .

تهیه و تنظیم: معصومه ترکمان احمدی

دوشنبه ۱۴مهر۹۳